கருப்பனின் கிறுக்கல்கள்

என் அண்ணன் பிரதிப்

அவன் எனக்காக


எழுதிய கவிதைகள் உங்களுக்காக...................





சின்னுமா....
நீ என்னை தத்து எடுக்கவுமில்லை

பெற்று எடுக்கவுமில்லை

இருந்தும் எப்படி

மகனானேன் அன்பு என்னும் பிரசவத்தால்


என் குழந்தைகளை கலங்காமல்
பார்த்து கொள்கிறேன்
புரியவில்லையா
உன் அழகிய கண்களை தான் சொல்கிறேன்







சின்னுமா
நீ பார்ப்பதற்கு சோகமான கீதம்
ஆனால் கேட்பதற்கு சுகமான ராகம்







சின்னு
இவள் யாரும் படித்திராத
ஒரு அழகான கவிதை....
படித்து பார்த்தேன்
இப்பொது அவளோடு எழுதிவிட்டேன்
அவளை போன்றதோரு
அழகிய கவிதையை..............



கருப்பும் அழகு

தான் உன் மச்சத்தை

கண்ட பின்



உன் சிரிப்பிலே நான்
சிதைந்து போனேன்
ஆனால் இதயத்தில் ஏனோ
இரத்தம் வரவில்லை




இவளிடம் சோகத்தை
சொல்லி பாருங்கள்
ஆறுதல் சொல்லமாட்டாள்
ஆறுதலாக இருப்பாள்




உன் கண்ணிர் துளிகளை ரசிப்பேன்
அவைகளுக்கும் ஆசை இருக்காதா
உன் கன்ன அழகை ரசிக்க



பூவிடம் புலம்புகிறது
பூமி உன் கூந்தல்
உன் முகம் காணமுடியவில்லையே என்று




உன் வியர்வையை துடைக்காதே
அதற்கும் ஆசை தான்
உன்னோடு இருக்க


சின்னுமா
உன் பாசத்தை கண்டு
பயப்படுகிறேன்
அம்மாவை மறந்துவிடுவேனோ என




கீரிடத்தை அலங்கரிக்கும்
முத்துகள் போல
பெருமிதம் கொள்கிறது உன் புருவங்கள்




என் செல்லங்கள்
என் நாடி துடிப்புகள்
எகிறிகிறது உங்கள்
பாசத்தினால்..........
குறையுங்கள் உங்கள் முத்தங்களால்




உனது அழகான பாதம்
தன்னை தொடவில்லை
என்று சைக்கிளிடம்
சண்டை போடுகிறது பூமி

பெண் குழந்தை நான்

நெல்லுக்கும்கள்ளிப்பாலுக்கும்
தப்பிய கல்லறைக்கு
செல்லாத பெண் குழந்தை நான்

தந்தையின் அரவணைப்பும்
தாயின் அன்பும்
விரும்பா பெண் குழந்தை நான்

தம்பியின் கண்டிப்பும்
தங்கையின் நேசமும்மட்டும்
மிஞ்சிய பெண் குழந்தை நான்

காதலும் தந்த வேதனையும்
வெறுமையும் தாங்க
முடியா பெண் குழந்தை நான்

காதலனின் அன்பும்
அதற்காகவாவது வாழ வேண்டும்
என்று வாழும் பெண் குழந்தை நான்

பாசமான அண்ணனும்
ஆழமான நட்பும்
பாதுகாக்கும் பெண் குழந்தை நான்

ஏளனமும் ஏமாற்றமும்
வேண்டா வரமாய்
பெற்ற பெண் குழந்தை நான்

எழுதும் எழுத்துக்களில்
மட்டும் அமைதி
கிடைத்த பெண் குழந்தை நான்

வாழ்க்கை காற்றுக்கு
வளைந்து கொடுக்கும்
நாணலான பெண் குழந்தை நான்

நிறையாத சந்தோசங்களையும்
குறையாத துக்கங்களையும்
சுமக்கும் பெண் குழந்தை நான்

கனவிலும் கண்ணீரை
துடைக்கும் கண்களை
உடைய பெண் குழந்தை நான்.

ஆசைகளையும் ஆர்வங்களையும்
புன்னகையையும் நானே
புதைத்த பெண் குழந்தை நான்.

காலங்கள் தரும்
காயங்களுக்கு பழகி
கொண்ட பெண் குழந்தை நான்.

விடைதெரியா பல கேள்விகளோடும்

எனக்கு மட்டும் விடியாத இரவுகளோடும்

காத்திருக்கும் பெண் குழந்தை நான்.

குடும்பம்

கையில் இருக்கும் கண்ணாடி

பாதுகாப்பதும்

உடைத்து சிதறுவதும்

நம் கைகளிலே!!!!!!!!!!

காயப்படுத்தும் ஆயுதம்

மென்மையான

இதயத்தையும்,,,,

வன்மையான

இதயத்தையும்,,,,

வன்முறையாய் காயப்படுத்தும்

ஒரே ஆயுதம்

நாக்கு!!!!!!!!!!!!!!

பாசமும் தூரமாய்

தொலைபேசியில்
சில நேரம் சண்டை...
சில நேரம் கொஞ்சல்...
சில நேரம் ஏமாற்றம்...
சில நேரம் அதிர்ச்சி
சில நேரம் அழுகை
சில நேரம் மகிழ்ச்சி
சில நேரம் எதிர்பார்ப்பு
சில நேரம் சோர்வு
சில நேரம் தனிமை
இவை அனைத்தும் கற்று தந்தார்
இச்சிறுவயதிலே
தொலைதூரத்திலிருந்து....



என் தந்தை

பாசமும் தூரமாய்......

உண்மையான நண்பன்

கை கோர்பவன்

எல்லாம் நண்பனல்ல.

தடுமாறும் நேரம்

பார்த்து தாங்கி

பிடிப்பவன்

உண்மையான நண்பன்

இறைவா உனக்கு

கற்களை உடைத்து பிழைக்கும்

வழி தந்த இறைவன்......

கல்லாகிபோன மனித இதயங்களை

உடைக்க கல்வி அறிவு தரமாட்டாரா எனக்கு?

ஒவ்வொரு குழந்தை தொழிலாளரின்

மனம் இதை தானே வேண்டுகிறது....

கேட்கவில்லையா இறைவா உனக்கு!!!!!!!!!!!!!